Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Πένθος και παιδιά με ειδικές ανάγκες


 
Στο ειδικό σχολείο που εργάζομαι ως Ψυχολόγος είχαμε ένα ατυχές συμβάν.
 Ένας μαθητής μας με σύνδρομο DOWN έπρεπε να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο “Γεννηματά” και να υποβληθεί σε ένα χειρουργείο 14 ωρών, μετατόπισης του οδόντα του άξονα του 1ου και 2ου σπόνδυλου στον αυχένα. Δυστυχώς, δεν ανάρρωσε μετά το χειρουργείο, έπαθε ανακοπή καρδιάς και έσβησε έτσι απλά το φυτίλι της ζωής του.
Το σχολείο έμεινε κλειστό τη μέρα της κηδείας του (7/2/2017) σε ένδειξη πένθους και όσοι ήθελαν και μπορούσαν πήγαν να τον αποχαιρετήσουν.
Η Ε. συνεχώς ρώταγε πού είναι ο Μ.; Μου ζήτησαν λοιπόν τις επόμενες μέρες να μιλήσω στα παιδιά για το θάνατο του συμμαθητή τους.
Οπότε, μάζεψα τα παιδιά (με νοητική υστέρηση, αυτισμό, σύνδρομο Down κ.ά.) και τους μίλησα με απλά λόγια. Πρώτα τους έδειξα ένα βίντεο με αφήγηση του παραμυθιού "Αντίο ποντικούλη". Έπειτα, τους είπα για τον Μ. ότι ήταν πολύ άρρωστος κι έπρεπε να πάει Αθήνα να χειρουργηθεί αλλα τελικά δεν έγινε καλά, σταμάτησε να χτυπάει η καρδούλα του και πέθανε. Το σώμα του το έβαλαν σε ένα κουτί- και τότε πετάγεται ο Π. και λέει "φέρετρο"- και έγινε μια τελετή να τον αποχαιρετήσουν και λέει η Δ. "κηδεία". Και πρόσθεσα η ψυχή του έχει πάει ψηλά στον ουρανό κι έγινε αστεράκι.
 Αφού σιγουρεύτηκα ότι είχαν καταλάβει τι έγινε με κατάλληλες ερωτήσεις, μετά τους προέτρεψα να ζωγραφίσουν κάτι για τον Μ.
Με χαρά όλοι δέχτηκαν. Τους δώσαμε ιδέες για σχέδια, όπως μια καρδούλα, έναν ήλιο, ένα λουλούδι, μια μπάλα γιατί έπαιζαν μπάσκετ κι έγραψαν (κάποια παιδιά μόνα τους κάποια με βοήθεια)
"Μ.θα σε θυμάμαι..." 

Η Λ. έγραψε από μόνη της "καλό ταξίδι" και μας συγκίνησε όλους.
Μόλις τελείωσαν με τις ζωγραφιές τους τούς επαίνεσα και τους είπα ότι ο Μ. τους βλέπει από ψηλά και τους χαμογελά.

Όλα τα παιδιά δικαιούνται να μάθουν την αλήθεια γιατί αλλιώς μπορεί να φαντάζονται διάφορα άσχημα πράγματα ή να φοβούνται για το τι συνέβη ή να ελπίζουν ότι θα γυρίσει πίσω αυτός που πέθανε. Με απλά λόγια ανάλογα και την ηλικία των παιδιών και το νοητικό τους επίπεδο μπορούμε να αγγίξουμε δύσκολα θέματα.
Βιβλία για παιδιά που πενθούν: 

  • «Πού πήγε η Ιωάννα μαμά;», Γαρυφαλλιά Τερζάκη, εκδ. Οσελότος
  • «Ένα αστέρι για μένα», Βασίλης Κουτσιαρής, Γιάννης Διακομανώλης, Εκδ Παρρησία.
  •   «Αντίο ποντικούλη».Ormerod, J. Εκδόσεις Νίκας, Ελληνική Παιδεία, Αθήνα, 2003.
  •   «Η Μίλι, η Μόλι και οι σπόροι του Τζίμι».Pittar, G. Εκδόσεις Σαββάλας, Αθήνα, 2004.
  •  «Η πτώση του φύλλου που το έλεγαν Φρέντυ: Μια ιστορία ζωής για όλες τις ηλικίες».Μπουσκάλια, Λ. Εκδόσεις Γλάρος, Αθήνα, 1991.
  •   «Παππού θα σε θυμάμαι για πάντα».Bode A. & Broere R. Εκδόσεις Γλαύκη, Χανιά, 2000
http://keimena.ece.uth.gr/main/index.php?option=com_content&view=article&id=76:ntolatza1&catid=49:tefxos7&Itemid=80

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget